สารเติมแต่งที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ: นวัตกรรมหรือกลโกง "การฟอกเขียว"? มุมมองที่ตรงไปตรงมาของผู้จำหน่าย

การแนะนำ

ทุกสัปดาห์จะมีแบรนด์หนึ่งมาสอบถามเราว่า:"Can you add that magical powder to the plastic so the tube disappears in a landfill?"

ฟังดูเหมือนเป็นสุดยอดปรารถนาเลยล่ะ คุณคงราคาพลาสติกที่ถูกไว้ แล้วเติมสารเติมแต่ง 1% (เช่น d2w, EcoPure หรือเอนไซม์สูตรเฉพาะ) ลงไป แล้วจู่ๆ มันก็กลายเป็นผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมซะงั้น

แต่ในฐานะพันธมิตรด้านการผลิตของคุณ เราต้องพูดตรงๆ อย่างไม่ปิดบัง: โปรดระมัดระวังให้มาก ถึงแม้ว่าสารเติมแต่งเหล่านี้จะยังมีอยู่ แต่ทั้งวิทยาศาสตร์และกฎหมายกำลังเริ่มไม่เห็นด้วยกับมัน นี่คือเหตุผลว่าทำไม "สารเติมแต่งที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ" อาจเป็นกับดัก

1. หลักวิทยาศาสตร์: มันไม่หายไป แต่มันแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

คำโฆษณา: พนักงานขายกล่าวว่าสารเติมแต่งนี้จะทำลายโครงสร้างโมเลกุลของพลาสติก ทำให้แบคทีเรียสามารถย่อยสลายได้

ความเป็นจริง (ปัญหา "ไมโครพลาสติก"): สารเติมแต่งเหล่านี้ส่วนใหญ่ทำหน้าที่ "Oxo-degradables."เร่งการแตกตัวของพลาสติกให้เป็นชิ้นเล็กๆ

• สิ่งที่เห็นได้ชัด: ท่อหายไปแล้ว

• มองไม่เห็น: ไมโครพลาสติก หลายล้านชิ้นยังคงอยู่ในดินและน้ำตลอดไป ด้วยเหตุนี้ สหภาพยุโรป (EU) จึงได้จำกัดการใช้ "พลาสติกที่ย่อยสลายได้ด้วยออกซิเจน" อย่างเป็นทางการ เนื่องจากพลาสติกชนิดนี้ก่อให้เกิดมลพิษมากกว่าที่จะช่วยแก้ปัญหา

2. กับดักทางกฎหมาย: รัฐแคลิฟอร์เนียจะฟ้องคุณ

หากคุณขายสินค้าในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในรัฐแคลิฟอร์เนีย คำว่า "ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ" (Biodegradable) อยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวด กฎหมาย (กฎหมาย BOP ของแคลิฟอร์เนีย) ระบุว่า คุณไม่สามารถติดฉลากผลิตภัณฑ์พลาสติกว่า "ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ" ได้ เว้นแต่คุณจะพิสูจน์ได้ว่าผลิตภัณฑ์นั้นย่อยสลายได้อย่างสมบูรณ์ในโรงงานอุตสาหกรรมภายในระยะเวลาอันสั้น

• ความเสี่ยง: ผลิตภัณฑ์ PE มาตรฐานที่เติมสารเติมแต่ง ไม่ ตรงตามมาตรฐานนี้

• ผลที่ตามมา: หากคุณพิมพ์คำว่า "ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ" ลงบนหลอด คุณอาจถูกฟ้องร้องดำเนินคดีครั้งใหญ่ในข้อหาหลอกลวงผู้บริโภค

3. ฝันร้ายของการรีไซเคิล

นี่คือมุมมองจากฝ่ายโรงงาน เราต้องการสร้าง เศรษฐกิจหมุนเวียน (การรีไซเคิลพลาสติกให้เป็นพลาสติกใหม่)

สารเติมแต่งที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพถือเป็นสิ่งปนเปื้อน หากผู้บริโภคทิ้งหลอดที่เคลือบด้วยสารเติมแต่งลงในถังรีไซเคิลมาตรฐาน (#2 HDPE):

1. มันจะละลายไปเหมือนกับพลาสติกทั่วไป

2. สารที่ทำให้เกิด "การเสื่อมสภาพ" จะแพร่เชื้อไปยังพลาสติกรีไซเคิลชุดใหม่

3. ม้านั่งในสวนสาธารณะหรือขวดน้ำใหม่ที่ทำจากพลาสติกรีไซเคิลนั้น จะเริ่มผุพังและเน่าเปื่อยก่อนเวลาอันควร กล่าว โดยสรุปคือ การพยายามเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม อาจทำลายกระบวนการรีไซเคิลไปเสียเอง

4. เมื่อไหร่ถึงจะเหมาะสม? (กรณีเฉพาะกลุ่ม)

นี่เป็นการหลอกลวง 100% หรือไม่? ไม่จำเป็นเสมอไป มันมีประโยชน์เฉพาะกรณีหนึ่งคือ ในภูมิภาคที่ไม่มีโครงสร้างพื้นฐานด้านการรีไซเคิล เลย หากคุณขายสินค้าให้กับประเทศที่ขยะ 100% ถูกทิ้งลงในหลุมฝังกลบหรือมหาสมุทร และไม่มีระบบรีไซเคิลเลย การแบ่งขยะเป็นชิ้นเล็กๆ อาจ ดีกว่าการปล่อยให้เต่าสำลัก แต่สำหรับแบรนด์ระดับโลกที่มุ่งเป้าไปที่ยุโรป อเมริกาเหนือ หรือจีน ควร หลีกเลี่ยง

สรุป: เลือก "แบบวงกลม" ไม่ใช่ "แบบมหัศจรรย์"

อย่ามองหาวิธีวิเศษที่จะทำให้ขยะหายไป วิธีแก้ปัญหาที่ยั่งยืนนั้นอาจดูน่าเบื่อแต่ได้ผล:

1. โพลีเอทิลีน (PE) ชนิดโมโนแมทเทอร์: จึงสามารถนำไปรีไซเคิลได้

2. PCR (Post-Consumer Recycled): หมายถึงการนำของเสียกลับมาใช้ใหม่

3. น้ำตาลอ้อย PE: ดังนั้นจึงได้มาจากพืช ไม่ใช่น้ำมัน

ยึดหลักวิทยาศาสตร์ให้เป็นหลัก ทีมกฎหมายของคุณจะขอบคุณคุณ

ต้องการค้นหาทางเลือกที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ปลอดภัย และถูกกฎหมายหรือไม่? [ดาวน์โหลดคู่มือวัสดุที่ยั่งยืนของเรา]